پلیمرهای آکریلات به دلیل خواص عالی مانند شفافیت، چسبندگی و مقاومت شیمیایی در صنایع مختلف کاربرد فراوانی دارند. به عنوان یک تامین کننده آکریلات، شاهد تقاضای فزاینده برای محصولات آکریلات و اهمیت درک آغازگرهای پلیمریزاسیون آکریلات بودم. در این پست وبلاگ، من انواع مختلف آغازگرهای مورد استفاده در پلیمریزاسیون آکریلات، مکانیسم عمل آنها و کاربردهای آنها را مورد بحث قرار خواهم داد.
آغازگر رادیکال آزاد
آغازگرهای رادیکال آزاد رایج ترین آغازگرهای مورد استفاده برای پلیمریزاسیون آکریلات هستند. آنها رادیکال های آزاد تولید می کنند که گونه های بسیار واکنش پذیری هستند که می توانند فرآیند پلیمریزاسیون را آغاز کنند. انواع مختلفی از آغازگرهای رادیکال آزاد وجود دارد، از جمله آغازگرهای حرارتی، آغازگرهای نوری و آغازگرهای ردوکس.
آغازگرهای حرارتی
آغازگرهای حرارتی در دماهای بالا تجزیه می شوند و رادیکال های آزاد تولید می کنند. رایج ترین آغازگرهای حرارتی برای پلیمریزاسیون آکریلات، پراکسیدها و ترکیبات آزو هستند.
-
پراکسیدها: پراکسیدهایی مانند بنزوئیل پراکسید (BPO) و دی کومیل پراکسید (DCP) به طور گسترده ای به عنوان آغازگر حرارتی استفاده می شوند. هنگامی که گرم می شود، پراکسیدها به دو رادیکال آزاد تجزیه می شوند که می توانند با مونومرهای آکریلات واکنش دهند و پلیمریزاسیون را شروع کنند. به عنوان مثال، BPO به دو رادیکال بنزوئیلوکسی تجزیه می شود:
[C_6H_5 - C(O) - O - O - C(O) - C_6H_5 \xrightarrow{\Delta} 2C_6H_5 - C(O) - O^{\cdot}]
سپس این رادیکال ها می توانند با مونومرهای آکریلات واکنش دهند، مانندو 96 - 33 - 3، برای شروع پلیمریزاسیون. -
ترکیبات آزوترکیبات آزو مانند azobisisobutyronitrile (AIBN) نیز آغازگرهای حرارتی محبوب هستند. AIBN در حدود 60 تا 70 درجه سانتیگراد تجزیه می شود و دو رادیکال ایزوبوتیرونیتریل تشکیل می دهد:
[(CH_3)_2C(CN) - N = N - C(CN)(CH_3)_2 \xrightarrow{\Delta} 2(CH_3)_2C^{\cdot}(CN) + N_2]
این رادیکال ها می توانند پلیمریزاسیون مونومرهای آکریلات را آغاز کنند، از جملهبوتیل آکریلات 141 - 32 - 2.
مزیت آغازگرهای حرارتی این است که کار با آنها نسبتا آسان است و می توان از آنها در فرآیندهای پلیمریزاسیون فله، محلول یا سوسپانسیون استفاده کرد. با این حال، سرعت واکنش بسیار وابسته به دما است، و برای دستیابی به یک نتیجه پلیمریزاسیون ثابت، کنترل دقیق دما مورد نیاز است.
آغازگرهای نوری
آغازگرهای نوری ترکیباتی هستند که با قرار گرفتن در معرض نور، معمولاً ماوراء بنفش (UV) یا نور مرئی، رادیکال های آزاد تولید می کنند. آنها معمولاً در پوششهای آکریلات قابل درمان، چسبها و جوهرهای UV استفاده میشوند.
-
Cleavage - Photoinitiators را تایپ کنید: این آغازگرهای نوری انرژی نور را جذب کرده و تحت یک شکاف همولیتیک قرار می گیرند تا رادیکال های آزاد را تشکیل دهند. به عنوان مثال، 2 - هیدروکسی - 2 - متیل - 1 - فنیل - پروپان - 1 - یک (Darocur 1173) یک فتو آغازگر از نوع شکاف است. هنگامی که در معرض نور UV قرار می گیرد، به یک رادیکال بنزوئیل و یک رادیکال هیدروکسی آلکیل تجزیه می شود:
[C_6H_5 - C(O) - C(CH_3)_2 - OH \xrightarrow{h\nu} C_6H_5 - C^{\cdot}(O) + (CH_3)_2C^{\cdot}(OH)]
این رادیکال ها می توانند پلیمریزاسیون مونومرهای آکریلات را آغاز کنند، ماننداز 140 - 88 - 5. -
هیدروژن - آغازگرهای نوری انتزاعی: این آغازگرهای نوری بر اثر جذب نور با یک آغازگر مشترک (معمولاً یک آمین) برهمکنش میکنند. آغازگر نوری یک اتم هیدروژن را از آغازگر مشترک انتزاع میکند، و یک رادیکال آزاد روی آغازگر مشترک تولید میکند، که سپس میتواند پلیمریزاسیون را آغاز کند. بنزوفنون یک شروع کننده نور انتزاعی هیدروژنی معمولی است.
مزیت اصلی آغازگرهای نوری سرعت پخت سریع است که امکان تولید با توان بالا را فراهم می کند. آنها همچنین امکان کنترل مکانی و زمانی فرآیند پلیمریزاسیون را ارائه می دهند، زیرا واکنش تنها زمانی رخ می دهد که ماده در معرض نور قرار گیرد.
آغازگرهای ردوکس
آغازگرهای ردوکس از یک عامل اکسید کننده و یک عامل کاهنده تشکیل شده اند. واکنش بین عوامل اکسید کننده و کاهنده باعث تولید رادیکال های آزاد در دماهای نسبتا پایین می شود.
- سیستم های ردوکس رایجسیستم ردوکس معمولی برای پلیمریزاسیون آکریلات، ترکیبی از پرسولفات پتاسیم (یک عامل اکسید کننده) و بی سولفیت سدیم (یک عامل کاهنده) است. واکنش بین آنها باعث تولید رادیکال های سولفات می شود:
[S_2O_8^{2 - }+ HSO_3^{-}\arrow سمت راست SO_4^{2 - }+ SO_4^{\cdot - }+ HSO_4^{-}]
این رادیکال های سولفات می توانند پلیمریزاسیون مونومرهای آکریلات را آغاز کنند.
آغازگرهای ردوکس برای فرآیندهای پلیمریزاسیون با دمای پایین، مانند پلیمریزاسیون امولسیونی، که در آن دماهای بالا ممکن است مشکلاتی مانند تبخیر مونومر یا ناپایداری امولسیون ایجاد کند، مفید هستند.
آغازگرهای کاتیونی
آغازگرهای کاتیونی برای شروع پلیمریزاسیون مونومرهای آکریلات از طریق مکانیسم کاتیونی استفاده می شوند. آنها کاتیون هایی تولید می کنند که با پیوند دوگانه غنی از الکترون مونومرهای آکریلات واکنش می دهند.
- اسیدهای لوئیس: اسیدهای لوئیس مانند تری فلوراید اترات بور ($BF_3\cdot OEt_2$) می توانند به عنوان آغازگر کاتیونی عمل کنند. اسید لوئیس با اکسیژن کربونیل مونومر آکریلات هماهنگ می شود و یک بار مثبت روی پیوند دوگانه کربن - کربن ایجاد می کند که سپس می تواند با مونومر دیگری واکنش داده و پلیمریزاسیون را شروع کند.
پلیمریزاسیون کاتیونی آکریلات ها نسبت به پلیمریزاسیون رادیکال آزاد کمتر رایج است زیرا مونومرهای آکریلات بیشتر مستعد پلیمریزاسیون رادیکال آزاد هستند. با این حال، پلیمریزاسیون کاتیونی می تواند مزایایی مانند توانایی پلیمریزاسیون در حضور اکسیژن و پتانسیل پلیمریزاسیون زنده را ارائه دهد.
آغازگرهای آنیونی
آغازگرهای آنیونی آنیون هایی تولید می کنند که می توانند با مونومرهای آکریلات واکنش دهند تا پلیمریزاسیون را آغاز کنند.
- ترکیبات ارگانولیتیوم: ترکیباتی مانند بوتیلیتیم ($C_4H_9Li$) آغازگرهای آنیونی قوی هستند. آنیون بوتیل بوتیلیتیم می تواند با پیوند دوگانه کربن - کربن یک مونومر آکریلات واکنش داده و پلیمریزاسیون آنیونی را آغاز کند.
پلیمریزاسیون آنیونی آکریلات ها نیز در مقایسه با پلیمریزاسیون رادیکال آزاد نسبتاً نادر است. این نیاز به شرایط سخت واکنشی مانند عدم وجود رطوبت و ناخالصی دارد، زیرا آنیون ها بسیار واکنش پذیر هستند و می توانند به راحتی توسط آب یا سایر مواد پروتیک خاموش شوند.
کاربردهای آغازگرهای مختلف
انتخاب آغازگر به کاربرد خاص پلیمر آکریلات بستگی دارد.


- پوشش ها و چسب ها: پوششها و چسبهای آکریلات قابل درمان با اشعه ماوراء بنفش به دلیل سرعت پخت سریع و قابلیت پخت روی بسترهای حساس به حرارت، اغلب از آغازگرهای نوری استفاده میکنند. آغازگرهای حرارتی در پوششهای مبتنی بر حلال یا پودر استفاده میشوند، جایی که پوشش میتواند برای شروع پلیمریزاسیون حرارت داده شود.
- کاربردهای زیست پزشکی: برای کاربردهای زیست پزشکی، مانند داربست های مهندسی بافت یا سیستم های تحویل دارو، آغازگرهایی که می توانند در دماهای پایین پلیمریزه شوند و غیر سمی هستند ترجیح داده می شوند. آغازگرهای ردوکس ممکن است در برخی موارد انتخاب خوبی باشند.
- پلاستیک و رزیندر تولید پلاستیکها و رزینهای مبتنی بر اکریلات، از آغازگرهای حرارتی رادیکال آزاد معمولاً در فرآیندهای پلیمریزاسیون فله یا سوسپانسیون برای دستیابی به پلیمرهای با وزن مولکولی بالا استفاده میشود.
نتیجه گیری
به عنوان یک تامین کننده آکریلات، اهمیت انتخاب آغازگر مناسب برای پلیمریزاسیون آکریلات را درک می کنم. آغازگرهای مختلف مزایای منحصر به فردی را ارائه می دهند و برای کاربردهای مختلف مناسب هستند. چه در صنعت پوششها، چسبها، زیستپزشکی یا پلاستیک فعالیت میکنید، انتخاب آغازگر مناسب میتواند به طور قابل توجهی بر کیفیت و عملکرد محصولات آکریلات شما تأثیر بگذارد.
اگر علاقه مند به خرید محصولات آکریلات هستید یا در مورد آغازگرهای پلیمریزاسیون آکریلات سؤالی دارید، لطفاً برای اطلاعات بیشتر و شروع بحث خرید با ما تماس بگیرید. ما متعهد به ارائه محصولات آکریلات با کیفیت بالا و پشتیبانی فنی حرفه ای برای رفع نیازهای خاص شما هستیم.
مراجع
- اودیان، G. اصول پلیمریزاسیون. جان وایلی و پسران، 2004.
- Fouassier، JP PhotoInitiation، Photopolymerization و Photocuring: اصول و کاربردها. انتشارات هانسر، 1995.
- Matyjaszewski, K., & Davis, TP Handbook of Radical Polymerization. جان وایلی و پسران، 2002.
